Friday, September 18, 2015

ഉത്സാഹത്തിന്റെ 
ഭ്രമത്തിന്റെ 
സങ്കടത്തിന്റെ 
അമർഷത്തിന്റെ 
ഭീതിയുടെ 
വിസ്ഫോടങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക്‌ 
ഞാൻ കാറ്റിനെ എഴുതുകയാണ്‌. 

ഊതി വിട്ട പോലെ 
തണുത്ത കവിതകളിൽ 
പറക്കുന്ന ഇലകളെ 
ചാടിപ്പിടിക്കുന്നത്‌ പോലെ 
കവിതയിലേയ്ക്ക്‌ 
തുള്ളിച്ചാടുകയാണ്‌. 
ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ 
ഇങ്ങനെ അലഞ്ഞു തിരിയുമ്പോൾ 
ആരും കാണാത്ത 
ഞാൻ മാത്രം കാണുന്ന ഒഴിഞ്ഞ മൂലകളിൽ, 

ഞാൻ തിളപ്പിക്കുന്ന സാമ്പാറിൽ, 
അതേ താപനിലയിൽ ഉരുണ്ടുരുണ്ട്‌ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന പ്രേമത്തിന്റെ മെർക്കുറി ഗോളങ്ങളില്‍, 
ഒരു പക്ഷേ എന്റെ തുടയിടുക്കുകളിൽ, 
എന്നിൽ നിന്നു എന്നെ തട്ടിപറിച്ച് എന്നിലേയ്ക്ക്‌ തൂങ്ങിയാടുന്ന ക്ലെപ്റ്റോമാനിയാക്കിന്റെ കുരങ്ങന്മാരിൽ, 
ഒരേ സമയം സിംഹവും മുയലുമായി മാറുന്ന എന്റെ ഇരട്ടവ്യക്തിത്വങ്ങളിൽ, 
എന്നെ കളഞ്ഞിട്ടു പോയവരില്‍, 

ഞാൻ അങ്ങനെ അനവധി ഞാനുകളായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. 
ആ ഞാന്‍ ഞാനോ നിങ്ങളോ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരാളാവും. 

ആ വെയിലിന്റെ പൊരിയലില്‍ 
റോഡിലൂടെ കവിതയിലൂടെ 
എന്നെ തണുപ്പിക്കാൻ വന്ന
ചുവന്ന ജ്യൂസിന്റെ വണ്ടി 
തള്ളിത്തള്ളി 
നിങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌.

1 comment:

  1. ഞാൻ തിളപ്പിയ്ക്കുന്ന എന്ന ഭാഗം മുതൽ കളഞ്ഞിട്ട്‌ പോയവരിൽ എന്ന ഭാഗം വരെ ഒട്ടും ഇഷ്ടായില്ല.ആകമാനകവിതാ സൗന്ദര്യം കുറഞ്ഞത്‌ പോലെ.


    ഭാവുകങ്ങൾ!!!!

    ReplyDelete