Friday, February 27, 2015

കുരുങ്ങിയ പാട്ടില്‍ കരച്ചിലുകള്‍ കോര്‍ക്കുന്നത്


ആ കഥ പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ 99 -)0 ദിവസം അവൻ പോയി
പോകുമെന്നൊരു സൂചന തരാത്ത
ആ ദുരൂഹതയിൽ
എനിക്ക്‌ കരച്ചിൽ വന്നു.

വാർമുകിൽ പാട്ടിന്റെ
3.33 മിനുറ്റിനെ
നെഞ്ചിലാവർത്തിച്ചു
തുന്നികൊണ്ടിരുന്നു
സങ്കടത്തിന്റെ
കുത്തിക്കുത്തിപ്പക്ഷികൾ.

അവൻ ഇല്ലാത്ത ജനൽ.
എനിക്ക്‌ കരച്ചിൽ വന്നു.
കണ്ണുകൾ, മൂക്ക്, ചുണ്ടുകൾ, കവിളുകൾ, കക്ഷങ്ങൾ, മുലക്കണ്ണുകൾ, വയർ, നട്ടെല്ല്, പൊക്കിൾ, യോനി, പുളിക്കഷ്ണം എന്നവൻ പറഞ്ഞ കാൽവിരലുകൾ
എല്ലായിടങ്ങളിലും നിന്ന്‌ കണ്ണീര്‍ വന്നു.
നനഞ്ഞു കുതിർന്ന
മാൽകൗൺസിൽ
പല്ലുകളുടെ കൂട്ടിയിടിച്ച്
ഞാൻ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

എനിക്ക്‌, ഉടലാകെ കരച്ചിൽ വന്നു.
ഉടൽ തികയാതെ വന്നു.
അവന്‌ വേണ്ടി കരയാൻ
ആ 3.33 മിനുറ്റിനെ കുത്തിനിറച്ച
ഉടലുകളെ തപ്പി
കിളികളുടെ,
മീനുകളുടെ,
തവളകളുടെ,
പോത്തുകളുടെ,
ആകാശത്തിന്റെ,
മരങ്ങളുടെ, ഇലകളുടെ,
ഇരുട്ടിന്റെ, വെളിച്ചത്തിന്റെ,
ശബ്ദത്തിന്റെ, നിശ്ശബ്ദത്തിന്റെ
ഉടലുകളില്‍ മാറി മാറിയിരുന്ന്‍ കരഞ്ഞിട്ടും
എനിക്ക് മതി വന്നില്ല.

കരച്ചിലിന്റെ എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളേയും ഇല്ലാതാക്കി
ഞാൻ എന്നിലേയ്ക്ക് കേറികൂടി.
ആ മുറുക്കനെ പിടുത്തത്തെ
തള്ളിമാറ്റിയ തരം ഓർത്തപ്പോ
എനിക്ക്‌ ഇനീം ഇനീം കരച്ചിൽ വന്നു.
നിങ്ങൾ കേട്ടോ, പറഞ്ഞ പോലെ 99 -)0 ദിവസം അവൻ പോയി.

No comments:

Post a Comment